23-01-18

Het programma Taboe.

 

 

De vele positieve reacties over het nieuwe programma  “Taboe” liegen er niet om !

Een dikke proficiat aan de makers ervan, aan Philippe Geubels maar vooral aan de vier deelnemers !

Ik kreeg een déjà vu gevoel !

Nu al ettelijke jaren geleden was ik blindenbegeleider.  Het was ook door toedoen van deze blinde persoon dat ik in de politiek belandde.  Maar dat terzijde, we hebben serieuze zaken meegemaakt maar ook zaken met humor.

Enkele anekdotes:      

  • De verkeerde trein :   Na een vergadering op de provincie gingen we naar het station.  Per uitzondering was er geen NMBS begeleider aanwezig en gingen we op het aangeven van Xavier naar het perron van gewoonte.  Na zijn plaats op de trein ingenomen te hebben liep ik de trappen af om op mijn beurt naar huis te gaan. Tijdens het afdalen keek ik op de tv beelden van de vertrektijden en realiseerde me dat hij ... op de verkeerde trein zat.  Ik heb nog nooit zo hard gelopen.  De trein zette zich juist in gang toen ik op de deur klopte waar de machinist zat.  Die was zo vriendelijk me te helpen en we konden Xavier van de trein halen en hem naar het juiste perron te brengen..
  • Op de vergadering van de provincie : ik kreeg verschrikte en boze blikken mijn richting toe toen ik tegen Xavier zei of hij nu de teksten die voor hem lagen maar eens moest lezen alvorens iets te zeggen.  Het was gewoon een afspraak tussen ons.
  • In het restaurant bij het brengen van het eten : Xavier tegen de dienster. Mevrouw, kun je eventjes uitleggen op welk uur de patatten, het vlees en de groenten liggen want den Eddy kan dat nog steeds niet ... stilte ... maar dan begon de gedienstige dame :  op 12 uur ligt je biefstuk , op 3 uur de patatten, op 6 uur de saus en op 9 uur de groentjes.  Achteraf kon ze er wel mee lachen.
  • Minder leuke dingen :  Bij het verlaten van het station in Leuven hield hij mij zoals altijd bij de arm vast.  Er kwam een koppel ons tegemoet als diene onnozele vent een opmerking plaatste:  hier zie , schatteke, twee Jeannetten.  Dadelijk kreeg Xavier me stevig bij de arm want hij voelde direct dat ik dat onnozelaartje een peer zou willen verkopen op zijn bakkes.
  • In een andere straat kwamen ons een drietal studentinnen tegemoet die de hele stoep in beslag namen. Bij ons gekomen durfde er toch wel één de opmerking maken waarom we niet op zij konden gaan voor hen.  En toen ontplofte ik en gaf hen een lekker lik op stuk. Verwaande, arrogante nietsnutten.
  • Aan het noordstation in Brussel: Op weg naar een vergadering bij de SPA moesten we de weg vragen aan de politie.  Ze waren met twee.  Xavier begon toch wel de weg te vragen in het Frans. Ik onderbrak hem dadelijk en zei hem dat als hij zou verder gaan in het Frans ik hem daar zou achterlaten.  De twee agenten bekeken me hoogstverwonderlijk.  Maar we kregen ons antwoord in het Nederlands.  Godverdomme zei Xavier, je zou het nog doen ook.

Eddy  

De commentaren zijn gesloten.